هفتمین جلسه از سلسله‌نشست‌های علمی معاونت پژوهش و فناوری، تحت عنوان «پیوند حکمت و درمان: تبیین جایگاه مشاوره فلسفی»، با سخنرانی سرکار خانم دکتر آیسودا هاشم‌پور، در تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد.

دکتر هاشم‌پور ابتدا با اشاره به این نکته که بسیاری از رشته‌هایی که هم‌اکنون مستقل شدند، در آغاز زیر چتر فلسفه بودند و فلسفه به نوعی مادر علوم شمرده می شده است، گفت که فلسفه و روانشناسی نقاط اشتراک بسیاری دارد و هر دو علم، از زاویه نگاه خود، پرسش‌هایی را درباره آنها مطرح کرده اند. سپس با بیان تاریخچه‌ای از نظریه های روانشناسی گفت که اگرچه، علم النفس فلسفی پیشینه طولانی در بررسی حالات نفسانی انسان دارد. اما فاقد روش تجربی بوده است و به همین جهت هم، همواره بخشی از فلسفه و نه علم روان‌شناسی شمرده شده است. وی با اشاره به این نکته که درمان‌های روانشناسی در حل برخی معضلات کافی نیستند، بر ضرورت مشاوره فلسفی تاکید کرد و گفت که مشاوره فرایندی تعاملی است که درصدد ارتقای بهداشت روانی افراد است و هنر زیستن را به انسان ها می‌آموزد. در پایان با اشاره به انواع رویکردهای مشاوره فلسفی ۱. رویکرد گفتگومحور ۲. کل‌گرایی تفسیر جهان‌بینی ۳. مشکل‌گرا ۴. شخص‌گرا به شرح انواع روش‌های مشاوره فلسفی را پرداخت و با اشاره به دیدگاه های دانشمندان مسلمانی مانند ابن سینا، کندی، خواجه نصیر الدین طوسی و فارابی، با تکیه بر دو مساله حزن در ابن سینا و «اعتماد به نفس» در ملاصدرا چگونگی مشاوره فلسفی در مواجهه با آنها را توضیح داد.

در پایان بحث، اساتید حاضر در جلسه، به طرح پرسش‌ها و انتقادات خود پرداختند.